De controle op voedselveiligheid faalt op voedsel van buiten Europa

Ontvang onze verse kennis maandelijks in je mailbox.

Nederland kan de veiligheid van voedsel dat ons land binnenkomt van buiten Europa niet garanderen. Nu wordt het fraudeurs wel erg makkelijk gemaakt om te rommelen met ons eten, zo begint het artikel in het AD. We weten niet wat we eten, waar het vandaan komt, wat er allemaal mee gebeurt is en wie er allemaal handelingen heeft verricht, of heeft nagelaten. Een verontrustende situatie. In dit blog gaan we dieper in hoe we dit kunnen voorkomen. Lees dus vooral verder!


Grote risico’s maar geen controle

Als je verder leest in het artikel, dan zie je een aantal interessante onderwerpen langskomen:

  • Er wordt niet ingegrepen als de juiste papieren ontbreken
  • Bij controles waren er problemen met gebrekkige apparatuur, hygiëne en temperatuurregeling
  • Er wordt een gescande kopie van het certificaat en de resultaten van bemonstering overhandigd
  • Authenticiteit en oorsprong zijn niet te verifiëren

Los van dit artikel kunnen we ook de volgende aandachtspunten onderkennen:

  • We worden niet of te laat geïnformeerd
  • We worden verkeerd geïnformeerd
  • De informatie die we krijgen is vaak halfslachtig
  • Er wordt alleen risicogericht gecontroleerd, maar waar liggen de echte risico’s?
  • De NVWA is een toezichthoudende instantie waarbij voor en deel ook zelfregulering wordt verwacht vanuit de branches.

Kortom, we weten dus niet wat we eten, wat de oorsprong is, wat er allemaal mee gebeurt is en wie er in het proces allemaal handelingen heeft verricht of heeft nagelaten.

food chain.png

Wie te hard rijdt heeft de kans om gepakt te worden. Deze kans is echter wel relatief klein, waardoor het voor een kleine groep mensen de moeite waard is om dit risico regelmatig te nemen. Hetzelfde geldt voor voedselbedrijven en de NVWA.

Maar kijken we naar het Fipronil debacle dan zien we ook dat een hele sector ontwricht wordt, grote financiële verliezen worden geleden en enorme imagoschade verwerkt moet worden. Allemaal zaken die voorkomen hadden kunnen worden,helemaal niemand hier uiteindelijk baat bij heeft gehad.


Bij voedselfraude is vaak eenzelfde patroon zichtbaar

Bij dergelijke fraudegevallen is eigenlijk altijd hetzelfde patroon zichtbaar, de traditionele mechanismen treden in werking. De sector wordt in een kwaad daglicht gesteld, de NVWA moet beter gaan functioneren, er wordt nu strenger gecontroleerd en er worden andere oplossingen aangedragen, zoals het delen van data.

En inderdaad, we gaan naar een economie waarin data delen in de keten een cruciaal onderdeel wordt van de performance van een organisatie. En hoewel dit de transparantie vergroot, ligt daar niet de oplossing van dit probleem dat al jarenlang speelt. Deze data kan immers gemanipuleerd worden.


De essentie van het probleem

Terug naar de essentie van het probleem. Consumenten tasten in het donker als het gaat om wat ze écht eten. Boeren worden gedwongen om de goedkoopste landbouwtechnieken in te zetten. Dit gaat vaak gepaard met de nodige gezondheidsrisico’s en ieder jaar worden de duimschroeven steviger aangedraaid als het gaat om marges.

Grote fabrikanten vinden het vooral belangrijk marktaandeel te handhaven en daar waar het om voedselveiligheid gaat is het alleen belangrijk dat het ze beschermd tegen claims en rechtszaken.

Jaar na jaar neemt het aantal voedselschandalen toe, of het nu gaat om verkeerd labelen, fraude, contaminatie of onbekende herkomst.

Supply chains hebben veel last van dit soort risico’s waardoor de onvoorspelbaarheid en onbetrouwbaarheid (en hiermee de volatiliteit) alleen maar toeneemt. In deze keten bevindt zich ook nog eens een kleine groep middleman die de bodemprijs vraagt aan de leverancier en de hoofdprijs vraagt aan de eindklant.

Daarnaast worden er diverse ingrediënten gebruikt die gelinkt zijn aan kanker, hartkwalen, diabetes en andere ziekten maar waarbij door sterke lobby van de industrie deze ingrediënten tot op heden nog steeds gebruikt mogen worden.


Een groot deel van de oplossing ligt in de Blockchain

De oplossing voor dit probleem ligt naar mijn mening in de Blockchain in combinatie met Internet of Things (IoT). In het kort komt het erop neer dat er een oplossing ontstaat met interconnected Quality Assurance sensoren die betrouwbaar de gehele geschiedenis van ‘boer tot bord’ registreren.

De Blockchain kan vervolgens de integriteit en verifieerbaarheid van deze sensor data beschermen. Zogenaamde smart contracts zijn in staat automatisch governance te ondersteunen van de voedselketens en ook automatisch de commerciële relaties tussen de verschillende actoren in de keten kunnen beheren.

blockchain_IoT.png

Koppel dit aan het dynamische ecosysteem van andere complementaire technologieën en protocollen die zijn ontwikkeld in en rondom de blockchain. Je zult zien dat er enorme kansen liggen om een volledig nieuwe food vertical te creëren die waarde biedt en creëert voor alle stakeholders in de foodsector.

We moeten nu vertrouwen op de eerlijkheid en competenties van een centrale partij. Overheden en bedrijven zijn de enige partijen die de normen (van vandaag) handhaven. De consument moet er maar op vertrouwen dat zij de juiste handhaving toepassen. Er is geen onafhankelijk verificatiemiddel voor consumenten die hen kan verzekeren van de juiste verwerking, methodes en opslagomstandigheden van hun voedsel.


6 technologieën waarmee de Blockchain de kwaliteit, veiligheid en oorsprong van voedsel waarborgt

 

1. Een sensorsyteem
Een onderling verbonden sensorsysteem dat in staat is snelle, niet-invasieve en niet-destructieve analyses uit te voeren op samenstelling en structuur. In combinatie met oppervlakte waarnemingen vormt dit een deel van de oplossing voor het waarborgen van voedselkwaliteit en veiligheid.

2. De Blockchain
Relevante kwaliteitsparameters worden opgenomen in de publieke blockchain, waardoor wordt gewaarborgd dat records niet meer veranderd kunnen worden. En waarbij wordt voorkomen dat er geschillen over kwaliteit en herkomst optreden en er manipulatie kan optreden.

Grotere datasets kunnen worden opgeslagen op bijvoorbeeld IPFS of andere distributed storage. Security-, Identity-, communicatie-, storage-, en aanverwante protocollen zijn al beschikbaar op de blockchain en kunnen worden geïntegreerd in de oplossing. Hierdoor kan cross-operabiliteit worden geïmplementeerd. 

3. Smart Contracts 
Door Smart Contracts vindt actieve monitoring van de geleverde gegevens door sensoren plaats. Uitvoering op basis van de ontvangen gegevens maakt het mogelijk dat smart contracts in staat zijn de functie van QA controleur uit te voeren. Bovendien zorgt het ervoor dat Supply Chain management een in grote mate geautomatiseerd en beheerd proces wordt. In deze keten vinden near real time payment transacties plaats, problemen worden direct gesignaleerd, langdurige geschillen en kostbare recalls zijn hiermee verleden tijd.

4. Software
Gebruikers hoeven niet te weten hoe een blockchain werkt of hoe Smart Contracts werken. Het enige wat ze hoeven te doen is eenvoudig commerciële afspraken invoeren, reviewen en beheren aangaande het inkopen en verkopen van voedsel. Ze kunnen hierbij ook de gewenste kwaliteit bedingen in combinatie met intuïtieve interactie met de blockchain voor zowel boeren als consumenten. Daarnaast zijn er diverse platform mogelijkheden voor supply chain management tools.

5. Software development tools
Om nieuwe waardeproposities te ontwikkelen rondom het sensor platform en de blockchain zijn developer tools nodig om distributed apps te ontwikkelen. Daarnaast kunnen nieuwe software plugins, nieuwe smart contract templates en andere tools worden ontwikkeld om interoperabiliteit mogelijk te maken in het ecosysteem.

6. Een token
Een token vervult drie functies. Het weerspiegelt digitaal het product dat het volgt, verzamelt en linked alle sensor data over het product. En het creëert een stimulans voor adoptie en groei van het netwerk door early adopters en developers toe te staan geld (digitaal geld) te verdienen bij gebruik en verbeteren van het netwerk. Daarnaast dient het om toegang te krijgen tot functionaliteit van het platform.

Met een combinatie van Blockchain en Internet of Things kunnen complete ketens geherdefinieerd worden. Dit betekent ook voor diverse spelers in het landschap dat hun rol is uitgespeeld of veranderd omdat zij hun waarde verliezen in de keten. Met andere woorden: ze zijn overbodig. De toegevoegde waarde van controlerende instanties als de NVWA zal wel daarmee ook wel eens over kunnen zijn.

Wordt vervolgd..

Wil je over dit vraagstuk eens sparren met een van onze specialisten? Wat de rol van jouw organisatie in dit geheel zou kunnen zijn? Neem dan vrijblijvend contact met ons op — onze specialisten helpen je hier graag mee verder.

NEEM CONTACT OP MET EEN SPECIALIST

Comments

Ontdek hoe ICT jouw organisatie en sector versterkt

Laat je vrijblijvend adviseren, of ontvang aanvullende informatie over onze ICT-oplossingen. Wij helpen je graag informatievraagstukken om te zetten in de (digitale) groei van jouw organisatie.

Ontvang vrijblijvend advies